Als ik mijn ogen sluit

Het verhaal

12 april 1961. Joeri Gagarin draait als eerste mens rond de aarde en stelt in de ruimte vast dat de planeet blauw is. Op datzelfde moment vinden in een kleine plaats in het Braziliaanse binnenland twee jongens van twaalf het lijk van een jonge vrouw. Paulo, een mulat, klein en sterk, en Eduardo, lang, mager en van Italiaanse oorsprong, haasten zich vanuit hun kleine zwemparadijs naar de politie, die hen uiteraard meteen van de moord verdenkt. Daags na de vondst wordt de man van de jonge vrouw, de veel oudere plaatselijk tandarts, gearresteerd en is de moord opgelost. Althans... De twee jongens vinden het maar raar dat de tandarts, een fragiele oude man, de toch tamelijk robuuste jonge vrouw in een worsteling neer heeft kunnen steken. Ze besluiten zelf voor speurder te gaan spelen. Zo gaan ze de ingewikkelde wereld van volwassenen, van seks en geweld, the end of innocence, tegemoet.

Verdienstelijk

Journalist Edney Silvestre is een Braziliaans presentator van een tv-programma over kunst en literatuur. In 2009 debuteerde hij met zijn eerste roman waarvan nu een nederlandse versie werd uitgebracht. Heel even doet z'n aanpak denken aan die van de Italiaanse bestseller-auteur Niccolo Ammaniti die overigens ook een literaire prijs ontving in eigen land. Silvestre wijdt soms iets te vaak uit en z'n dialogen zijn niet altijd even scherp. Het boek is verdienstelijk maar komt wat ons betreft niet meteen in aanmerking voor twee belangrijke literaire prijzen. Een aardig tussendoortje, niet meer, niet minder.