Hallo Yunomimiekes, Gisteren een leuke film gezien op de tv-theek van Telenet. De film Hasta la Vista. En we hebben er allemaal van genoten. Het lijkt een humoristische film op het eerste gezicht, maar er zit een mooi levensverhaal achter, de film vind ik dan ook een aanrader. Het geeft weer stof tot discussie om mensen met een handicap het recht te verlenen tot intieme relatie's aan te gaan.
'Anders' zijn
Vroeger heb ik er artikels over gelezen, want sommige staan er helemaal niet achter, anderen dan wel. Jaren geleden zag ik een paartje met mentale handicap die een babytje hadden gekregen, mits voldoende hulp van hun moeder en een goede thuisbegeleiding ging dit prima. Dan vroeg ik me inderdaad af, wie het recht heeft deze mensen het te ontzeggen? Ze willen toch ook als volwaardige mensen beschouwd worden? En hebben ze inderdaad dat recht ook niet? Het is niet omdat ze anders zijn, dat het niet kan lukken, met hulp natuurlijk, maar dat gaat toch ook. Als je dan zag hoe het meisje met haar kindje omging, heel vertederend. Ze waren heel goede ouders, ondanks hun handicap.
Ouderliefde
Deze film was gebaseerd op een waargebeurd verhaal, over ouders die hun zoon in Spanje, de waarde van het leven wilde laten kennen, uit ouderliefde, dat is de basis van het verhaal uit de film, heel mooi vond ik dat.
Ik heb zelfs traantjes weg gepinkt bij de film, een echte aanrader voor wie dit graag kijkt.
Hasta la Vista...het leven zoals het echt is.
Daarom ben ik ook een voorstander van deze film, mensen met handicap hebben evenveel recht op intimiteit en liefde en seks zoals alle anderen. In Nederland is dit meer besproken, daar werken vele prostitiuees met mensen met handicap, en word dit als doodnormaal bekeken, is dit bij ons niet een beetje anders?
Staan wij er niet genoeg voor open, ik weet het niet? Hoe denken jullie hierover?




