Het stak mijn ogen uit

Over Karen
Leeftijd: 41
Woonplaats: Nossegem
Werk: zelfstandig copywriter en redacteur
Passie: homeparties

Toen ik mijn beslissing deelde met mijn familie, was niemand echt verwonderd. Als kind heb ik altijd graag winkeltje gespeeld, apothekertje nagedaan, of cafeetjes uitgebaat.

De hele tuin toverde ik dan om tot een café of resaturant, met dozen vol spulletjes en prulletjes. Ook als jobstudent heb ik altijd in een winkel gewerkt, in een campingwinkel. Wat mij daarbij het meeste lag, was niet zozeer het geld, maar eerder het contact met de mensen.

Als het kriebelt

Ik ben criminologe van opleiding. Mensen helpen, sociaal contact, dat zit in mij. Maar in die sector was het moeilijk om werk te vinden, en zo ben ik in loondienst in de communicatiesector terechtgekomen. Ik deed mijn werk graag, maar ik merkte dat ik niet behoorde tot de generatie die denkt: 'Als ik eenmaal een job heb, dan blijf ik daar tot aan mijn pensioen'.

“ Voor mij is het op de eerste plaats belangrijk om voldoening uit mijn werk te halen, om mezelf te kunnen blijven ontplooien. ”

Dus na verloop van tijd begon het te kriebelen, maar ja, een vaste job opgeven om zelfstandige te worden, dat is best gevaarlijk. Zo schipperde ik een hele tijd tussen financiële zekerheid en de drang om dingen te doen die ik graag doe.

De knoop

In 2010 verloor ik mijn werk. Dat was even schrikken, maar de weg naar zelfstandigheid lag plots volledig open. Ik heb toen, na alles grondig te hebben doorsproken met mijn man, de knoop doorgehakt. Vanaf dan was ik zelfstandig copywriter en redacteur, en dat ging me goed af. Maar na een tijdje wou ik er nog iets creatiefs bijdoen. Herinner je je nog mijn artikel op Yunomi van november vorig jaar: 'Hoe mijn creaties aan de man brengen', waarin ik het heb over mijn passie voor creativiteit en dat ik graag voor mezelf wilde beginnen? Ik heb toen duidelijk gemerkt dat ik niet de enige ben die met zo'n gedachte speelde.

De bal is pas echt aan het rollen gegaan, toen ik werd uitgenodigd op een homeparty van een vriendin. Het was er echt ontzettend gezellig, en de verkoopster was een supertoffe madam.

“ Ik dacht: zo winkeltje houden,
dat wil ik ook wel ”

En de puzzelstukjes vielen op hun plaats. Na een zoektocht op internet vond ik algauw heel wat toffe fantasiejuweeltjes, handtassen en sjaals en niet lang daarna volgde een eerste avond bij een vriendin thuis. Ik ben een uurtje op voorhand aangekomen met een autokoffer vol spullen, heb alles uitgeladen (van grote bakken vol sjaals en badproducten, tot houten kommetjes voor mijn ringen), heb alles uitgestald en ben aan de avond begonnen. Ik was helemaal niet bang, integendeel, ik was helemaal in mijn nopjes: mijn kinderdroom kwam uit!

En het gezin?

Ik presenteer mijn juwelen onder meer op werkjes van mijn dochters, op een schilderijtje of een tekening van hen.

“ Mijn meisjes vinden mijn nieuwe job heerlijk. Ze doen mee, willen alles zien en passen. ”

Als ik thuiskom met nieuwe spulletjes, willen ze meteen meehelpen en mee sorteren. Ze vragen ook elke keer of ze mee mogen naar de homeparty.

Maar het allerplezantste vind ik dat ik mijn kinderen elke ochtend kan zien, en dat ik om 4 uur aan de schoolpoort kan staan. En dat vinden zij ook. Vorige week nog zei een van de meisjes: "Mama, ik ben zo blij dat ik niet meer naar de studie moet."

Droom jij er ook wel eens van om zo'n stap te zetten? Wat zou jij willen doen?