Leven na dit leven (2)

Over het thema “Leven na de dood” Leven na dit leven,wil ik graag het volgende nog vertellen:

Kennen Jullie mijn Beste vriendin Lus nog?

Over het thema “Leven na de dood” Leven na dit leven,wil ik graag het volgende nog vertellen:
Kennen Jullie mijn Beste vriendin Lus nog?uit,(Leven na dit leven (1))
(En ja,ik mag dit van haar hier voorleggen.)

Mijn Beste vriendin en Buurvrouw Lusie (Lus) haar Vader is dit jaar in maart gestorven,en wel aan de ziekte alsheimer.
De laatste weken van zijn leven lag de brave man in het ziekenhuis naar lucht te happen terwijl hij langzaam aan het stikken was,en dit met een zeer lage bloeddruk en een zeer hoge hartslag.
Hij herkende niks en niemand meer,zelfs zijn eigen vrouw en dochter niet meer,terwijl zij hem toch iedere dag in het ziekenhuis bezochten.
Op het moment dat de zieke man stierf waren zijn vrouw en dochter (Lus) samen met een verpleegster in de kamer,in deze kamer stonden ook twee stoelen aan een tafel,en op deze tafel stond een beker vol met water.
Toen de vader stierf vroeg zijn dochter (Lus) hoe het met zijn verstand zat,en of dat in zijn nieuwe leven na zijn dood weer in orde zou zijn?
Ze kreeg van haar vader een antwoord toen hij al gestorven was,want deze beker met water…dat viel om,en dit terwijl de vrouw,de dochter (Lus) en de verpleegster in de kamer waren en het zagen,ongeveer een drietal meter van de tafel verwijderd,ook stond er geen venster open.
Toch viel deze beker water schijnbaar zomaar vanzelf om,zonder dat er iets of iemand rond de tafel was,wel waren er van dat omvallen van deze beker water drie getuigen:Lus,Lus haar Moeder,en een verpleegster.Deze drie personen stonden drie meter van de tafel verwijderd en zagen die beker water als vanzelf omvallen.
Op deze wijze wilde de Vader zeggen,kijk,ik ben dan wel dood,maar wees gerust,ik ben er nog,en deze beker is het bewijs.

Hier was er dus een bewijs dat er na de dood méér is?

Wie heeft zoiets gelijkaardigs nog meegemaakt?Lus zou dat graag eens willen weten,en ik ook.

15 Reacties

lotvis
lotvis
13 mei 2010 om 16:14
verschillende keren ,maar wel iedere keer met een paar maanden tussen kreeg ik een sterke rozengeur rondom mij .Ik ben er van overtuigd dat dat een teken is van mijn overleden dochter ; Rozen waren haar lievelingsbloemen .Tot voor enkele jaren ging ik regelmatig naar seances bij een medium ;maar spijtig genoeg kan dat nu niet meer .Daar heb ik van veel anderen gelijkaardige dingen gehoord! Leven na de dood, ? Daar geloof ik zeker in!
Ann5259
Ann5259
11 mei 2010 om 18:04
Ik gellof daar sterk in en ben daar ook van overtuigt.
mostientje
mostientje
11 mei 2010 om 16:49
Mijn moeder is gestorven in de kliniek. Ik en mijn vader waren bij haar toen zij overleed. Eens dat we thuis waren, had ik een héél sterk gevoel van haar aanwezigheid. Precies of zij wou mij zeggen dat het haar goed ging. Wij hadden zo'n goede band en dan denk ik dat zij het moest kunnen toch nog een teken zou geven. Ik weet niet wat te geloven. De wetenschap staat zo ver en hierover weet niemand het fijne eigenlijk.
Mariet9596
Mariet9596
11 mei 2010 om 14:39
Ik heb aandachtig het verhaal en de reacties gelezen en ook ik blijf geloven dat er leven na de dood is. Wat het is, weet ik niet maar ik blijf hieromtrent alles lezen.
Myrand5248
Myrand5248
11 mei 2010 om 14:11
ik geloof ook na een leven na de dood, maar een jaar geleden is mijn vader op 84 jarige leefdtijd gestorven na 3 jaar dement te zijn, ik had een hele goede band met mijn vader en ik heb nog geen enkel teken gehad dat hij hier ergens bij bij is zou dat nogthans graag hebben ik heb het gevoel dat hij weg is
Claire5497
Claire5497
11 mei 2010 om 12:50
De nacht dat mijn vader stierf, hebben we na zijn heengaan twéé keer een teken gekregen. Twee uur na zijn overlijden sloeg een klokje op de schouw, op zich niets uitzonderlijks maar wel als je weet dat het klokje in principe niet kòn slaan! Iedereen stond er verbaasd naar te kijken. Een paar uur later sloeg dat klokje weer maar dan stiller,alsof mijn vader wou zeggen 'nu vertrek ik'. Sindsdien staat dat klokje er nog altijd en heeft nooit meer geslagen.
Moesj
Moesj
11 mei 2010 om 12:37
Ik heb al verschillende tekens gekregen. Toeval of niet??? Zo was mijn vriend bezig met de beklimming van de Kilimanjaro. Hij stuurde sms dat hij hoogteziekte had. Dit is gevaarlijk en ik was bang dat hij een risico zou nemen en toch doorgaan uit fierheid. Ik weet nog dat de tv aanstond op een debat over de regering. Plots sprongt de tv op muziek en wat nog het opmerkelijkst was, het liedje was ons liedje: "have a little faith in me"! Hierna kwam nog een stuk van een ander liedje en sprong het opnieuw op het debat!! Een tweede iets was met de keuze van werk. Ik geraakte er nie uit en zei tijdens een wandeling met de hond "meme, geef me aub een teken dat ik weet wat ik moet beslissen". (ik heb het gevoel dat meme bij mij is) De dag nadien was ik mijn afwas aan het doen en bij het afkuisen van de kookplaat stond daar de letter N in gegrift. Wat ik ook deed, ik kreeg het er niet af, het was IN de kookplaat. Mijn nieuwe werkgever begint met de letter N! Twas de beste beslissing ooit!
lieve_jessy
lieve_jessy
11 mei 2010 om 12:16
dat er iets moet zijn na de dood daar ben ik ook van overtuigd, het kan niet dat na dit leven er niets meer is, en dat we een leven hebben gehad voor niks mee te doen
Jerovanja
Jerovanja
11 mei 2010 om 11:27
Angel: Eén voordeel over de "zin" van het zien van een bewijs dat er na dit leven méér is?Is het fijt dat wij tijdens dit leven "iets" hebben om naar uit te kijken.En dan weten we:Het is niet:Dood licht uit gedaan en niks meer daar. Neen,dan weten we:Nu begind het pas,ik ben al zeer nieuwschierig. Maar ik sta er zeker niet om te springen, dat niet.Trouwens,zelfmoord is toch een doodzonde?Neen,liever een natuurlijke dood,maar ik wil dood gaan,en de "overgang" wel zeer bewust meemaken,dat liet ik al aan mijn moeder weten en ook aan mijn vrouw en ook aan mijn beste vriendin Lus.
Jerovanja
Jerovanja
11 mei 2010 om 10:45
Die "tijd" en dat "zullen uitwijzen" dat is er,altijd al geweest,je moet het enkel kunnen herkennen en de tekens kunnen zien.Een voorbeeld uit de ervaringen van mijn Moeder:Haar man is gestorven op zijn verjaardag op 15 November 2008.De rouwfoto van haar man staat in mijn oudershuis op mijn piano,naast deze foto brand een nachtlamp.Dagelijks op het zelfde uur vraagd ze aan haar man of het goed gaat,is alles goed dan ziet ze rond de foto een heldere schijn.Is niet alles goed dan word de foto donker en ook wazig.Moet er iemand van de famillie naar het ziekenhuis of is er een sterfgeval dat springt die lamp kappot,5 minutten later gaat de telefoon,aan de andere kant van de lijn meld er dan iemand slecht nieuws:"Er is een sterfgeval"Daarna word de kapotte lamp vervangen. En telkens wéér,in zo'n geval...gaat die lamp kappot,5 minutten later gaat de telefoon,er is een sterfgeval.Mensen,beste mensen,dit is géén grap.
.angel
.angel
11 mei 2010 om 10:36
geloof ook in leven na de dood,en bewijzen moeten er niet altijd zijn.Wat voor zin heef anders het leven.
brabanderke
brabanderke
11 mei 2010 om 10:17
Ik hoop dat er nog "iets" is na dit leven, want in het andere geval lijkt het allemaal nogal zinloos, maar alleen de tijd zal het uitwijzen...
liliannebrouwer...
liliannebrouwer...
11 mei 2010 om 09:56
Ik was een tijdje geleden bij een vriendin en daar was nog een mevrouw en die zei tegen mij: er staat een oudere man achter je, je opa. Ik heb altijd al het gevoel gehad dat hij naast of achter me stond en dit werd toen bevestigd. Ook mijn zus heeft dit. Zij heeft een zijn foto op een vaste plaats staan en als zij die foto ergens anders zet blijft die omvallen.
martinaa
martinaa
11 mei 2010 om 09:15
mijn vader is ook pas gestorven en ook ik had graag een tekentje van hem gekregen dat hij nu rustig bij mijn moeder was maar helaas heb nog niets ondervonden
tammie75
tammie75
11 mei 2010 om 08:31
ikzelf ook. en ik was ook niet alleen. Mijn mama is een jaar geleden gestorven. Mijn beide zussen, mijn pa, mijn mama haar zus en haar dochter waren bij ons in de kamer. We hebben allemaal afscheid genomen van haar en op het moment dat we definitief weggingen langs de deur van haar ziekenhuiskamer vertrok zij langs het venster. De gordijnen werden met een enorme kracht tegen de venster aangezogen terwijl er geen zuchtje wind te bespeuren was, net op het moment dat wij door de deur gingen. Ik ben er heilig van overtuigd dat er nog "iets" is... zeker weten. Ik wil er mij niet bij neerleggen dat ze voorgoed verdwenen is. Ik zou zeggen, laat eens een fotoreading doen als je eens wat verder bent .. dat levert echt heel veel op

Log je in om te reageren! Nog geen lid? Klik hier!

Lees ook!

Nomineer dit artikel voor een Kudos!

   
Log in en nomineer

Gerelateerde artikelen