Vegetarische Recepten
Italiaanse Recepten
Gezonde Recepten
Salade Recepten
Barbecue Recepten
Soep Recepten
Hapjes Recepten
Dessert Recepten
Wokrecepten
Aardappel Recepten
Zoete keuken
Gewoon lekker
Gezond eten
Gemakkelijke gerechten
Koken met kinderen
Tafelversiering
Keukengerei
Kooktechnieken
Dranken
Kookboeken
Planta Ontbijtideeën
BBQ
Suggestie van de Chef
Solo Baking Battles
Fashion
Lichaamsverzorging
Haar
Accessoires
Make-up
Beauty
Voor hem
Vriendschap
Familie
Kind
Baby
Werk
Duurzaamheid
Besparen
Dieren
Persoonlijke ontwikkeling
Hart onder de riem
Nominees
Openhartig
Vrouw van het Jaar
1 product, 1000 meningen
Voordelen
Hobby
Knutselen
Sport
Reizen
Spelletjes
Me-time
Doe mee en win
Video
Uitstapjes
Huishouden
Schoonmaken
Wassen
Interieurtips
Decoratie
Tuin
Trayci is, als dochter van een Spaanse moeder en een Italiaanse vader, een echte Mediterrane Belg. Dat uit zich soms in haar temperament, maar vooral in haar liefde voor lekker zuiders eten. Een liefde die ze deelt met haar vader, die chef-kok is en met wie ze samen workshops organiseert en culinaire research doet.
Over Trayci
Leeftijd: 23
Beroep: expediteur
Passie: koken
Woonplaats: Deurne
Van kindsbeen af
Koken speelt van in mijn vroege jeugd een ontzettend belangrijke rol in mijn leven. Woensdagmiddag was voor mij standaard een culinaire ontdekkingsreis: ik hielp papa in de keuken en kreeg voortdurend allerlei lepeltjes om te proeven.
Ik heb dus al heel vroeg allerlei smaken leren kennen en waarderen, en gezelligheid en familie zijn voor mij onlosmakelijk verbonden met de keuken, warmte en affectie
Eten en koken zijn voor mij de perfecte manier om te laten zien dat je iemand graag ziet. Moeite doen voor iemand, zijn lievelingsgerechten klaarmaken - liefde gaat voor ons door de maag. Zo simpel is het.
Nadeel van horeca
Omdat ik ben opgegroeid bij twee ouders die allebei (hard) werken in de horeca, heb ik er lang aan gedacht om, net als zij, van eten mijn beroep te maken. Ik heb jarenlang bijgeklust als dienster en achter de bar, kook zelf ontzettend graag, heb zelfs een uitgebreide opleiding horeca gevolgd-maar uiteindelijk heb ik gekozen voor een minder hectisch bestaan. De onregelmatige uren, het gezin dat altijd op de tweede plaats komt, het feit dat ik wéét hoe lastig het is om een normaal sociaal leven te leiden als je in de horeca werkt... Bovendien zijn de gouden tijden voor restaurants echt voorbij, na jaren van economische crisis.
Neen, dan liever mijn job van 9 tot 5 als expediteur aan de Antwerpse haven
Ik kan altijd inspringen in de horeca als ik dat wil - graag zelfs - maar als ik wil afspreken met vriendinnen, op stap gaan of in het weekend uitslapen, dan kan dat. Gelukkig maar.
Zo vader, zo dochter
Sinds de scheiding van mijn ouders merk ik dat ik meer dingen doe met mijn papa en dat onze relatie hechter is geworden. Zo gaan we regelmatig - minstens twee keer per week - op restaurant om te proeven, te ontdekken, bij te leren - en te zien waar het beter kan. De culinaire wereld evolueert zo snel dat het moeilijk is om van alles op de hoogte te blijven. Dit is één van onze manieren om dat zo goed mogelijk te doen.
Passie in de praktijk
Daarnaast hebben papa en ik besloten om samen af en toe kookworkshops te geven. Mijn vader kon een aantal jaar geleden in een systeem gaan werken waarbij hij 2 dagen per week vrij heeft. Ideaal dus om af en toe een workshop te geven, wat hij een paar keer heeft gedaan voor het Ecohuis.
Dat sprak hem zo aan, dat hij besloot om zich er zelf ook aan te wagen, samen met mij. Papa plant, kookt en doet alle praktische zaken als boodschappen, het menu opstellen en de lessen geven; ik zorg voor de reclame en vertaal.
Want mijn vader spreekt goed Frans en prachtig Italiaans, maar zijn Nederlands is eerder charmant dan vlot
Niet dat iemand dat erg vindt, want papa is flamboyant en innemend - en de enige taal die iedereen moet spreken, is die van het koken, en die beheerst hij als geen ander. Die gaat over alle grenzen heen.
Eerste stap gezet
De eerste stap hebben we ondertussen gezet: er is een kookatelier ingericht en een eenvoudige website voorzien. De eerste workshop die georganiseerd werd, ging over moleculair koken, omdat veel mensen zich erin vergissen. Je hebt er veel minder technisch speelgoed voor nodig hebt dan je denkt, het is veel meer dan alleen maar chemie en in tegenstelling tot wat veel mensen denken, combineer je met moleculair koken allerlei verrassende nieuwe smaken, geuren en texturen.
Onze volgende workshop zal iets praktischer zijn: dan zet papa biologisch koken in de kijker. Als er trouwens geïnteresseerden zijn...
Deel jij een passie met je vader?
