Artikel

Soms doe ik mijn werk graag,soms niet.

Soms doe ik mijn werk graag,soms niet.

Sommige dagen ga ik graag werken maar andere zeker niet.Wie kent dit ook?!

Moet ik een andere job kiezen?

Ik heb begin van de grote vakantie een meningsverschil gehad met een collega en dat weegt nog altijd door.Heb mijn excuses aangeboden,tot 2x toe maar het helpt niets.Als we nu moeten samen werken praten we enkel over het werk,niets meer privé terwijl dat ervoor wel werd gedaan.De sfeer is ijskoud en voor mezelf zeker niet aangenaam.Ga er nog net niet aan onder door!!Wat kan ik doen?Me er bij neerleggen bij deze sfeer of ander werk zoeken wat helemaal niet gemakkelijk zal zijn.De andere dagen werk ik met een andere collega of alleen en dan valt het wel mee maar ik voel me er niet meer op mijn plaats.Ben ondertussen er 13 jaar aan het werk,ben boven de 40 dus de andere werkgevers zitten niet op mij te wachten,hé!Soms wou ik dat ik een totaal andere job kon vinden.Sorry voor mijn negatief artikel maar ik wil graag raad van jullie.

10 Reacties

moemoe
moemoe
27 november 2010 om 21:32
wij zaten met 3 in ons bureau. 1man (die nu al 2j ziek is) en dan mijn collega (vrouw) met wie ik niet overeen kom.'t is triest om daar te zitten maar ik heb wel mijn babbel met ieder ander persoon die bij ons binnenkomt en het bureel rechtover.Zij denkt dat zij alles doet en ja,ze doet veel maar de kunst is te weten hoe.Als ze het maar kwijt is en dan komen andere collega's altijd maar bij mij klagen Aan de chef heb je ook niks,die wacht op zijn pensioen.+Alle verloven moet zij hebben want zij heeft een kind van 5.Dat kan mij niet schelen om haar dat verlof te geven maar af en toe wil ik ook eens de kerst en dat vind zij niet kunnen en vorig jaar stond ons bureau gewoon leeg!!!want dat moest zij ook hebben.En om dat allemaal te bekomen kan er wel nog een leugen af ook.Dat kan ik dus niet hebben ,razend wordt ik daarvan ,maar ik schijn de enige te zijn die daar last van heeft,dus....babbel met iedereen behalve met haar behalve als het niet anders kan
nikietje
nikietje
31 oktober 2010 om 23:14
ik denk ook dat het zal beteren ,laat er wat tijd over gaan,je collega is het dan misschien al vergeten,niet teveel aan denken zou ik zeggen
appelflap
appelflap
31 oktober 2010 om 20:25
bedankt voor jullie reactie's.
Cinderella
Cinderella
31 oktober 2010 om 17:30
Als je het echt niet meer zitten en je diep ongelukkig voelt door je werk, dan zou ik wel ander werk gaan zoeken. Het leven is veel te kort om ongelukkig rond te lopen, terwijl je er zelf wel iets aan kunt veranderen. Ik ben zelf ook nog van werk veranderd op mijn veertigste en voel me nu beter dan ooit, ook al waren er toen ook mensen die mij gek verklaarden. Maar het is JOUW leven en jij moet je er goed bij voelen, wat een ander ook zegt. Het is bij mij ook niet van een leien dakje gegaan, want inderdaad: op veertigers zitten ze niet echt te wachten. Maar ik heb het roer toen volledig omgeslagen en doe nu een totaal andere job en ik heb er nog geen seconde spijt van gehad.
pitoetje
pitoetje
31 oktober 2010 om 15:25
Vervolg. Ik kon gaan stempelen. Maar het bedrag dat ik kreeg was echt heel miniem. Vandaar ook al die interims. Mijn laatste interim contract liep af op 17 juli, op 20 juli kreeg ik mijn ongeval. Na al mijn interim contracten te hebben binnen gedaan bij de ziekenkas ongeveer 1cm papieren, kreeg ik na een hele tijd wachten, 23 euro per dag. Ik kan je maar 1 goede raad geven. Bijt op je tanden, ik had op het werk waar ik 21 jaar heb gewerkt, naar de dokter moeten gaan. Van een burn-out had ik nog niet gehoord. Nu zit ik hier, met een been dat nooit meer aan elkaar zal groeien, zonder werk, en eigenlijk financieel stilletjes aan in de miserie. Moest ik de klok kunnen terugdraaien, zou ik naar de dokter gaan. En zeggen dat je erdoor zit. Wees niet zo koppig als ik, blijf je werk houden. Groetjes Linda
pitoetje
pitoetje
31 oktober 2010 om 15:11
Sorry, maar moet je een beetje teleurstellen. Moest ik in je plaats zijn zou ik het afzien.Ik ben het afgestapt na 21 jaar. Ik was toen 46. Ik had wel eerst ander werk gezocht. Maar dat heeft maar een maand of 8 geduurd. Ik moeide me teveel, ik kon het gewoon niet verdragen dat allerlei goederen door onze chef, gewoon op de grond werden gegooid en daar dagen lagen. Geen klant kon nog passeren, en die goederen moeten wel nog verkocht worden. Als voormalig winkelverantwoorddelijke kon dit voor mij niet door de beugel. Het aan de baas gaan rapporteren was geen optie, als je ze ziet staan met een rokje aan zodat zelfs dan hare string er onderaan zichtbaar was, en ze moest zich zo dikwijks vooroverbuigen. En als ze dan een banaan aan het opeten waren, elk aan een kant bijten. Ik heb dan maar gezegd tegen het gazetje dat ik mijn werk niet graag meer deed. Ik heb mijn ontslag gekregen. Ik heb de ene na de andere interim aangenomen. Kwestie van wat ervaring op te doen. Wordt vervold
joepke
joepke
31 oktober 2010 om 14:55
ik zou ook gewoon doen, uw collega denkt mss net zo en wil ze het ook alleen maar bijleggen, vraag is gewoon hoe het is en als ze bot zou antwoorden schrik dan niet te hard maar het is het prberen waard , ik zou zeker mijn job nietopgeven, behandel haar hoe je je andere collegas behandelt
Jeanni3378
Jeanni3378
31 oktober 2010 om 14:35
Probeer de moed er in te houden ,er is overal wel wat.
.angel
.angel
31 oktober 2010 om 13:42
probeer het te negeren en doe zo normaal mogelijk...het zal vanzelf overgaan.
viviane3
viviane3
31 oktober 2010 om 13:06
Hey, ik heb dat ook al dikwijls meegemaakt en dan zit ik enkele dagen of weken een beetje in de put, maar tot nu toe is het al altijd afgekoeld zonder blazen. En daar bedoel ik mee dat het zich wel vanzelf oplost. En soms helpt het ook als je er eens met iemand kan over praten. Ik hoop voor jou dat je er uit raakt of iemand vind die je kan helpen. Groetjes.

Log je in om te reageren! Nog geen lid? Klik hier!

Lees ook!

Nomineer dit artikel voor een Kudos!

   
Log in en nomineer

Gerelateerde artikelen