Sportman of niet ?

Wie zijn ze?

B-renners zijn renners die deelnemen aan wereldkampioenschappen maar dit doen op persoonlijke bsis en maw alles zelf financieren. Zelf ben ik nu niet echt een kenner van wielrennen (behalve dat mijn vader de belangrijke koersen niet wou missen als het kon), maar mijn waardering voor deze ‘amateurrenners’ zoals ze soms misschien gezien worden (aangezien het niet hun beroep is), is toch wel vermeerderd. Ik vind het dan ook bijzonder treurig als ik al de verschillen hoorde met de prof-renners.

De verschillen

Vooreerst moeten ze alles zelf financieren. Dat is in zekere zin logisch, maar toch zou enige sponsoring toch ook mogelijk moeten zijn, of vergis ik me? Het doorzettingsvermogen dat die mannen moeten hebben om hun favoriete sport uit te oefenen en deel te nemen aan competitie, is toch van ongelooflijke grootte en getuigt van ware kracht.

Een tweede aspect is hun plaats bij het koersterrein. Als ze niet over een mobilhome beschikken, moeten ze elders maar parking zien te vinden, wat op zo’n dagen niet evident is. Misschien kunnen medewerkers de dagen voordien gaan kamperen, om toch een redelijke plaats te hebben… Nee, ik vind dit toch behoorlijk triestig en getuigen van behoorlijk weinig respect van de organisatie.

Maar wat ik nog het ergerlijkste vind is dat blijkbaar slecht enkele renners mogen verderrijden en de koers uitrijden omdat er niet ‘gedubbeld’ mag worden. Wie dit snapt, graag wat uitleg, want ik heb het misschien niet zo goed begrepen. Ik vind dat iedere renner het recht heeft de koers uit te rijden en als dat zou betekenen dat een B-renner in een rit beter zou rijden dan een prof renner, then so be it. Misschien wordt die sportpersoon dan gespot door de contractors en kan talent verder ontwikkelen…

Maar misschien heb ik het niet correct opgevangen. En net zoals er bij de Lotto n immens grote kloof is tussen de grote winnaar en de overige winnaars, wel zo is dit verschil ook groot voor renners. Vaak gaan ze naar huis met lege handen en als ze iets kunnen winnen, dan bedraagt dit hooguit 50 à 90 Euro, echt n peuleschil, zeker als je ooit al eens gelezen hebt over de bedragen die er in het sportwereldje circuleren. Zoals n B-renner terecht opmerkte, je kan er hooguit n lekke band mee vervangen (toch met hun fietsen)

Een hart onder de riem

Ik zou bij deze toch n oproep doen aan alle sportliefhebbers om toch eens verder te kijken dan enkel de kleine top- eliterenners. En minstens respect te hebben voor hun prestatie, want uiteindelijk trainen zij na hun fulltime job. Dit lijkt me echt niet simpel en makkelijk. In het programma, bleek dat sommige renner-liefhebbers totaal geen respect konden opbrengen voor hen en hen op parcours uitschelden (‘je zou beter in uwe luie zetel gaan zitten’). Ik vind dit ‘not done, toch niet voor mensen die zich echt sportliefhebber wensen te noemen.
Ook speelde ik met het idee: kan voor die renners (misschien vanuit de organisatie) geen soort vrijwilligerswerking opgestart worden, zodat die renners toch van enkele zorgen ontlast zijn…

Vul aan...

Bij deze wou ik een eer betuigen aan ‘de sportmens’ , blijkbaar met veel passie voor hun sport. Dat verdient een … (aanvullen mag)