Yunomi

Waarom al die baby/kindermoorden?

Geplaatst op 02 sep 2010 door Maralie

Waarom waarom waarom gebeuren zoveel baby en kindermoorden. Zoveel koppels die graag ouders willen worden en daar geen kans toe krijgen. Ikzelf ben een Mama van 2 kinderen (3 jaar en 10 weken). Idereen verdiend het om ouder te zijn. Als de televisie/radio openstaat hoeveel hoor je de laatste tijd niet van babymoorden: een tijdje terug nog 8 babylijkjes nu vandaag spreken ze van 3 babylijkjes. Waarom die babytjes doden. Als die bewuste moeders dan toch willen bevallen zonder dat iemand anders op de hoogte is zoals Familie of vrienden waarom ze dood doen, ze kunnen toch altijd in de vondelingenschuif gelegd worden of in een ziekenhuis achterlaten worden er bestaan toch altijd wel andere oplossingen om anoniem te blijven dan moord. Waarom toch ???

It’s a twin thing

Geplaatst op 02 sep 2010 door Yunomi

Tweelingen hebben een bijzondere relatie met elkaar. Yunomi sprak er een paar.

Twee artikels op één dag zou ik nooit plaatsen indien dit niet belangrijk was!

Geplaatst op 01 sep 2010 door Batida

Beste vrienden,al de hele tijd denk ik aan iets dat ik deze morgen meemaaktte! Omdat ik het zo een verlossend moment vond en dat ik er nog was op het moment dat het een positieve afloop had,wil ik het met jullie delen! Deze morgen om 10u45 ging ik Charlotte ophalen op school.Charlotte gaat naar PSBSO en deze school bied onderwijs aan "bijzondere kinderen"! Wel, toen ik op haar zat te wachtten in de auto viel het mij op dat haar directeur samen met een mevrouw de straat inliepen met een nogal bedrukt gezicht! Aan de blik van beide personen zag ik dat de mensen duidelijk onder de indruk waren .Meester Bruno kwam ook aangereden op de fiets,ging even de school binnen om vervolgens weer bezorgd op zijn fiets te springen en weg te rijden.Ik hou de schoolpoort zoals steeds in de gaten en zie plots een moeder duidelijk over haar toeren al schreeuwend de straat op lopen.De dame roept steeds dezelfde naam,loopt de straat op en neer,begint te panikeren ,en is duidelijk overstuur.Ik stap uit de wagen en vraag of ze soms iets kwijt is,ik begreep niet wat ze riep,mijn eerste gedacht was,raar maar waar,dat is een moeder die haar kind komt ophalen en die zal misschien een hondje mee gehad hebben,die het nu op een lopen heeft gezet.Ik vraag of ik kan helpen,maar vraag ook wat ze kwijt is! Wat ze toen zei ging door merg en been! Ik zoek mijn zoontje,hij is hier om 8 u van de bus gestapt ,maar nooit de school binnen gegaan! Amaai,daar was ik efkens niet goed van,buren die het geroep gehoord hadden kwamen op straat,de dame werdt opnieuw de school binnengeleid en gekalmeerd! Op dat moment ging er vanalles door mijn hoofd! Waar was dat ventje,wie had hem gezien,komt dat manneke nog terecht?Een hele tijd later,kwam het verlossende telefoontje,een begeleider die bij ons stond stak zijn duim in de lucht en keek ons aan! De jongen was gevonden! Het kind was deze morgen aangekomen op de afstapplaats van de schoolbussen,dit bevestigde de intussen gecontacteerde buschauffeur van de ochtenddienst.Het manneke is toen de verkeerde school binnen gestapt!Op de campus zijn twee scholen,de ene links,de andere rechts,allebei voor bijzonder onderwijs,alleen moest het ventje in de school van Charlotte zijn,waar de oudere kinderen een beroepsopleiding volgen! Hij vergistte zich,belande bij de kleineren, en viel door zijn kleine gestalte niet op! Deze groep vertrok richting toneel en verdween dus voor de ganse morgen.Het kind zat niets vermoedend toneel te kijken,terwijl de wereld van de moeder in rep en roer stond.Ik heb het gelukkige moment mogen meemaken toen de leerkracht het kind naar de door verdriet overmande moeder bracht.Ik heb mij op dat moment een kruisje gemaakt,gewoon,ik was zooooo dankbaar dat dat ventje terecht was! Ik heb de paniek en angst gezien in die vrouw haar ogen en dat wens ik niemand toe.Wij omstaanders waren buitengewoon gelukkig,een pak van ons hart,een goeie afloop,........gelukkig maar! Ben al een hele dag onder de indruk van dit voorval en indien de mama van dit ventje op yunomi zit of iemand haar toevallig kent dan hoop ik dat ze dit leest of dit te weten komt,want ik wens haar de moed om dit zo snel mogelijk te verwerken en hoop dat ze de schrik om haar kind opnieuw kwijt te spelen kan overwinnen,want dit moet haar duidelijk getekend hebben voor de toekomst!Groetjes Batida