Hier een mooi geschreven gedicht
* Je bent zo, mooi en donker van kleur.
* Je verspreid een, intense zoete geur.
* Je staat te pronken met, je bloemenpracht.
* Daarop hebben wij, maandenlang gewacht.
* Je bent er in, alle kleuren en, verschillende geuren.
* Als we je zien, hoeven wij niet, te treuren.
* Je laat ons je, ongewenste schoonheid zien.
*Maar ben je soms, ook te mooi.
* Je wilt niet, worden weggerukt.
* nee, je word liever niet geplukt.
* Dan laat je, doornen zien en voelen.
* Daarmee zal je, wel wat bedoelen.
* Je laat zo weten dat we, de natur moeten sparen.
* En ook wat moois voor, later moten bewaren.
* Ons leren niet alles, uit de natuur te stelen.
* Nee gewoon al het mooie met, andere te delen.
* Zo leer jij ons een wijze, les des leven.
* Niet alleen nemen, maar ook geven.
* Als we dat alleen, zouden verstaan.
* Zou het in de, wereld stukken beter gaan.
* Dus mooie roos je, hebt me wat geleerd.
* Wil niet zeggen, dat ik nu ben bekeert.
* Je hebt me wel, aan het denken gebracht.
* EN dan had zelfs, ik niet verwacht.
- Wat vinden jullie van het gedichtje?
- Vinden jullie het mooi?